Przecież mówił, że już nie będzie… Historie kobiet dotkniętych przez los

28 września 2019

Osiem piekielnych historii

Daria Górka oddaje w swojej książce głos kobietom, które przez lata były maltretowane, bite i gwałcone przez własnych mężów. Głos we współczesnym dyskursie publicznym bardzo potrzebny, ponieważ nadal, żyjąc w społeczeństwie patriarchalnym, w wielu miejscach kraju kobiety są traktowane jak przedmioty należące do mężczyzny, którego poślubią. Aż do śmierci to poruszająca opowieść o akcie desperacji i rozdzierającej niemocy. Tłumaczy również bardzo dokładnie czym jest przemoc domowa, jak podzielić ją na kategorie i kiedy powinniśmy zgłosić się do specjalisty, zauważając którykolwiek z podanych symptomów.

Kobiety z historii Górki odsiadują obecnie wyroki za morderstwo w polskich więzieniach. Zgodziły się przekazać swoje historie, głównie ku przestrodze dla innych. To dość wyczerpujące studium nad psychologią ofiary, poczuciu przynależności do toksycznej relacji i wstydzie. Więzienie, dla każdej z nich, paradoksalnie, jest wolnością po latach traumy, ciągłego strachu i bólu. By głos nie był jednostronny po ich opowieściach mamy rozmowy ze specjalistami, którzy zajmują się na co dzień przemocą domową i jej przeciwdziałaniem. Ważny głos należy do osób codziennie dyżurujących na Niebieskiej Linii, przeznaczonej dla ofiar przemocy, służącej interwencji dla osób w różnym wieku.

 

Wszyscy wiedzieli, że tak będzie

Rozmówczynie autorki niejednokrotnie powołują się na to, że wszyscy z ich otoczenia wiedzieli jaka sytuacja panuje u nich w domu. Nawet pytani wprost używali kuriozalnych, utartych schematów, które ani trochę nie pomagały. Każe im się wytrwać, bo przecież są dzieci, bo co powiedzą ludzie, bo przecież przysięgały, że będą z mężami na dobre i na złe. Przed ołtarzem przysięgały! Mąż bije? To się pewnie interesuje, zależy mu. Kobiety zostawały przez to same, ze swoim cierpieniem i narastającą niemocą, aż w końcu postanowiły wziąć sprawy we własne ręce.

Większość rozmówczyń ugodziła swoich partnerów nożem w serce, co symboliczne i zarazem dwuznaczne. Okazuje się też, że tylko pierwszy cios jest traktowany jako obrona własna, reszta podlega pod morderstwo w afekcie. Każda z kobiet pochodzi również z innej warstwy społecznej, wiele z nich nie doświadczyło przemocy ze strony pijących ojców, ojczymów. Wiodły na pozór normalne życia, a i partnerzy przed ślubem nie zawsze pokazywali oznaki, że coś może być nie tak. Chociaż kilka pań się reflektuje i potrafi zauważyć wczesne symptomy takich zachowań. Co ważne, każda z nich potrafi na podstawie własnych doświadczeń podać przepis na to, jak nie zabrnąć w takim związku za daleko. Że można odejść, można znaleźć siłę i przede wszystkim uwolnić się od traumy.

 

Ateista pyta chrześcijanina

8 września 2019

Rozmowa dwóch odmiennych frontów

Karolina Korwin-Piotrowska postanawia przeprowadzić niekonwencjonalny wywiad-rzekę. Jej rozmówcą będzie ojciec Grzegorz Kramer. I choć sam tytuł sugeruje, że będzie to starcie dwóch odmiennych stron barykady, tak okazuje się, że „#Wrzenie. Lewaczka, ksiądz i polski kościół” pokazuje prawdy ponad podziałami i mnóstwo tematów, w których rozmówcy będą zgodni. Pytania, zadawane przez redaktorkę, są często trudne, nierzadko prywatne, ale rozmówca nie daje się zbić z tropu i cały czas zachowuje spokój, odpowiadając merytorycznie i rzeczowo. Co ważne, nikt nikogo nie atakuje, jest to bardziej zapis rozmowy o tematach przemilczanych w mediach, bądź takich, które są traktowane po macoszemu.

Najważniejszym przesłaniem publikacji jest to, że nie jest ważne w co wierzymy, ale jakimi jesteśmy ludźmi. Przede wszystkim powinniśmy być nastawieni na niesienie pomocy innym i empatię, obojętnie w jaki sposób chcielibyśmy to okazywać. Powinniśmy być po prostu dla siebie dobrzy, nie próbować się atakować z jakichkolwiek powodów. Pytania Korwin-Piotrowskiej dotykają sfer, które z zasady krytykuje kościół katolicki; czy in vitro faktycznie jest grzechem, czy osoba homoseksualna ma szansę iść do nieba oraz dlaczego kobieta w religii chrześcijańskiej jest traktowana gorzej od mężczyzny. Odpowiedzi księdza mogą się często wydać zaskakujące, jednak przede wszystkim wybija w nich człowieczeństwo i ogromne poszanowanie dla drugiego człowieka.

Łatka kontrowersji

Sam tytuł dobitnie sugeruje, że między rozmówcami dojdzie do kłótni, prawdopodobnie przepełnionej inwektywami, z obrazą na całe życie. Nic bardziej mylnego, okazuje się bowiem, że rozmówcy mają bardzo podobne poglądy, a jedyne co ich różni to kwestie podejścia do wiary. Książka, w dobie wielu kontrowersji i skandali jest kościołowi polskiemu bardzo potrzebna, pokazuje jego ludzką twarz, przedstawicieli nieoderwanych od codziennych problemów i rozumiejących ciężkie wybory Polaków, w wielu kwestiach.

Przez publikację przebija się pogarda wyłącznie dla jednego aspektu – hejtu – tu od razu rozmówcy są ze sobą zgodni. Zastanawiają się jednak skąd się bierze, co wywołuje go w ludziach, a ich uwagi mogą się okazać niezwykle cenne przy podjęciu dyskusji publicznej na ten temat. Co cenne, żaden z dyskutujących nie stawia się w pozycji ważniejszego; czy to agresywnej pani z mikrofonem, czy grzmiącego o ogniach piekielnych kaznodziei, gotowego skazać nas za grzechy. Z każdego z nich przebija chęć pomocy innym, a przede wszystkim dobro. Tego uczy nas ta książka, o to właśnie autorzy proszą nas najbardziej. Bądźcie dobrzy, chociażby ze względu na szacunek do nich.